نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤٦

خطبهء 152 سخنان آنحضرت ( در توحيد و صفات خداوند عزّ و جلّ )

پس مخالف باش با آنكه ندارد اعتقاد * واگذارش روى چيزى كه به آن دل كرده شاد

( 20 ) فخر و ناز و خود پسندى را زجانت دور دار * يادى از راه و گذرگاهت ز قبر و گوردار

( 21 ) پس جزايت طبق آن باشد كه كوشش داشتى * حاصل خرمن همان باشد كه قبلا كاشتى

در مورد گنهكاران و اندرز بشنوندگان

آنچه از دنيا فرستادى برايت شاهد است * در قيامت با همان هيأت به خدمت وارد است

جاى پائى بهر خود بايد تدارك داشتن * لازم آيد توشه و زاد سفر برداشتن

( 22 ) بشنو اين پند و بشو از بطش ايزد بر حذر * اى گروه پند بشنو ، اى گروه بىخبر

( 23 ) جمله از احكام قرآن آن كتاب مستطاب * اين بود كه عاملش دارد عقوبت يا ثواب

پيرو آن راضى و مشمول رحمت مىشود * عاصى آن كيفر و رنج و عقوبت يا ثواب مىشود

بنده گاهى اوج دارد در عبادت ليك او * از مضامين خصال خود نكرده جستجو

خصلت خمسه كه از آنها نكرده بازگشت * آن زمان بيند كه وقت بازگشتن در گذشت

اوّلى شرك است گه باشد عيان و گه نهان * آيهء من كان يرجوا حكم روشن بهر آن « 1 »

دوّمى آنكه برآيد از طريق جائران * تا نشاند خشم خود را با هلاك ديگران

كيفرى كه بهر آن قرآن مقرّر داشته * آيه‌هاى قتل نفس آن را مصوّر داشته

سوّمى آنكه بگويد كار زشت و منكرى * منكرى كه عامل آن بود شخص ديگرى

سورهء بيست و چهارم تحت آيه نوزده * با زبان وحى ميگويد عذاب اين گنه « 2 »

چارمى آنكه بيارد پيش مردم حاجتى * بلكه با اين وسوسه در دين گذارد بدعتى

آيه پنجاه و هشتم در قصص منهاى هشت * در بيان خصلت اين شخص غافل ثبت گشت « 3 »

پنجمى آنكه ريا بر اوست حاكم در عمل * خرمن اعمال او باشد بشدّت مشتعل

در چنين حالت ره دوزخ سبيل آن بود * آيهء فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ هم دليل آن بود

( 24 ) غوركن « 4 » در عمق مطلب فكر كن در اين مثل * چون مثل معقول را محسوس دارد در عمل


( 1 ) سورهء كهف ، آيهء آخر ( 2 ) سورهء نور ، آيه 19 ( 3 ) سورهء قصص ، آيهء 50 ( 4 ) غوطه كرده