نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٣٨

خطبهء 151 در مدح حضرت رسول ( ص ) و اندرز بعرب و خبر دادن از پيشامدهاى سخت روزگار

خطبهء 151 در مدح حضرت رسول ( ص ) و اندرز بعرب و خبر دادن از پيشامدهاى سخت روزگار

خطبهء 151 در مدح حضرت رسول ( ص ) و اندرز بعرب و خبر دادن از پيشامدهاى سخت روزگار

( 1 ) استعانت دارم از ايزد از آنجا كه زمن * رفع كرده وقت طاعت هر گزند اهرمن

ياريش مىخواهم از اينكه نيفتم دام او * دام‌هاى چند بندى در سر بازار و كو

( باز مىخواهم از او توفيق طاعت روز و شب * تا بگيرم بهره از امر اطاعت روز و شب )

( 2 ) بر محمّد بنده نابش گواهى مىدهم * دعوى او را از روى صدق ارزش مىنهم

از فضائل كى رسد فضلى بپاى فضل او * فقد « 1 » او جبران نگردد با هزاران جستجو

( 3 ) شهرها با نور او از بت پرستى وارهيد * بعد از آنكه از ذمائم پوششى را مىتنيد

بعد از آنكه بر عقايد جهل غالب بود و بس * بعد از آنكه حاكميّت داشت زور بوالهوس

بعد از آنكه اهل حكمت گوشه‌گير و خوار بود * از حلال اسمى نبود و فتنه روى كار بود

( اين عبارت ويژهء قبل از زمان بعثت است * عاقلانرا واژهء پند و كتاب عبرت است )

در زمان سخت فترت زندگانى داشتند * از غبار كفر ، در دست ارمغانى داشتند

( هرگز نعمتى پر بهاتر از نعمت هدايت نيست )

( 4 ) پس شمائيد اى عرب در پيش تير هر بلاء * گو كه از هر سو گرفتاريد و بر آن مبتلاء

( گشته در افكارتان ديو تباهى جايگير * وقت نزديك است تا باشيد بر آن پاىگير )

مستى نعمت نمودار زوال نعمت است * گر نپرهيزيد در پى انتظار نقمت است

دين‌تان باشد شما را طرفه نعمت ، اى عرب * برترين دينى كه مىباشيد بر آن منتسب


( 1 ) نقصان