نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٢١

خطبهء 146

( آنزمانكه قصد يورش داشت عليه اهل دين * جمع كرد آن جيش سنگين را برغم مسلمين )

( والى كوفه همان عمّار ياسر بر عمر * نامه‌اى بنوشت و با قاصد فرستاد اين خبر )

( مشورت عمر در اين جنگ و نظر مخالف على ( ع ) در اين باره )

( جمع كرد اصحاب خود را بر سبيل مشورت * تا كه بر اعزام خود يابد طريق مصلحت )

( عزم او را در چنين شورى علىّ المرتضى * در طريق مشورت پنداشت عزم ناروا )

( اين چنين فرمود او را با اصول رهبرى * كز سياست مىنباشد از مدينه در روى )

( چون مدينه مركز و انديشه‌گاه كشور است * بر همه آفاق اسلامى اساس و محور است )

( همچو لازم نيست خواهى لشكرى از شهر شام * تا مبادا روميان گيرند از ما انتقام )

( چونكه آنجا با غم و سختى به تسخير آمده * با هزاران رنج و حرمان زير تدبير آمده )

( طىّ اين شورى ، عمر يارى طلب كرد از على ( ع ) * تا حقيقت چهره خود را نمايد منجلى )

( گفت استقرار حاكم در مدينه واجب است * خصم دون بر شهر بىحاكم هميشه غالب است )

( باش اينجا و دليرى را ز جمع اين سپاه * سوى ايران كن روانه قاهرانه در پگاه )

( بهر اين هنگامه نعمان ابن مقرن لايق است * او دلير است و بدشمن قاهرانه فائق است )

( بر عمر افتاد اين رأى گرامى اختيار * داد نعمان را عزيمت با سپاهى سىهزار )

( در نهاوند آمدند آنگه دو لشكر روبرو * او به اين يورش كشيد و حمله آورد اين به او )

( تا كه نعمان با شجاعت كار را از پيش برد * با قرار او محقّق شد فرار يزدگرد )

( جيش نعمان چيره شد بر جيش ايران در نبرد * تا عرب اين جنگ را فتح الفتوحش نام كرد )

از جملهء فرمايشات امام عليه السّلام هنگام مشورت نمودن عمر به آن حضرت

( 1 ) كثرت نيرو در اين دين نيست شرط چيره‌گى * همچنانكه قلّت آن حمل ، بر بيچارگى

اين همانا دين يزدان است و حكم پايدار * لشكر آماده و پيروزمند كردگار

تا رسيده بر چنين رتبت كه بايد مىرسيد * نور تابان بود ، كز اعماق ظلمت سركشيد