نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥١٣

خطبهء 143 از خطبه‌هاى آن حضرت عليه السلام است هنگام باران خواستن . ( فى الاستسقاء )

مىكند پيشى بمرگ خود بحسن اتّقاء « 1 » * مىپذيرد در معانى نقش و رنگ ارتقاء

( 6 ) بارالها ، آرزومندانه سويت آمديم * بهر استسقاء « 2 » و رفع خشكسالى يا رحيم

در فضاى شهر مىپيچد طنين ضجّه‌ها * مىرسد بر گوش هر لحظه انين « 3 » بچّه‌ها

از عجيج « 4 » چارپايان و طيور بىزبان * نيست ما را زندگى و زندگى را سازمان

ما زكم آبى و قحط ساز و برگ زندگى * عازم سوى تو هستيم از طريق بندگى

حال آنكه خواستاران صميم رحمتيم * طالب فضليم و خائف از عذاب و نقمتيم « 5 »

« بارالها »

( 7 ) جملهء ما ديدهء امّيد بر تو بسته‌ايم * در دل اين خشكسالى دلفكار و خسته‌ايم

آب ده ما را بباران پياپى از سماء * سير فرما تشنگانرا از تفضّل اى خدا

دور گردان قحط سالى را نفرما نااميد * باز گردان زندگى را از سياهى بر سفيد

با گناه جاهلان از ما نگيرى انتقام * ( بسكه ايشان كرده‌اند از قبل لغو انتظام )

رحم كن بر بندگانت اى خداى مهربان * حاجت ما را روا ساز و ز سختى وارهان

« بارالها »

( 8 ) ما از اين بيچاره‌گى بر تو شكايت مىكنيم * آنچه ميدانى براى تو حكايت ميكنيم

آنزمانكه سختى تنگى گلوى ما گرفت * قحط و كم آبى و خشكى پيش روى ما گرفت

كرده اميال « 6 » و مشاهى « 7 » اين روان را ناتوان * بر بلا پيچيده جان را فتنه‌هاى بىامان

عسرت و خوف و مشقّت در منازل سفره چيد * خار محروميّت از نعمت بپاى ما خليد

« بارالها »

( 9 ) از درت ما را نرانى دست خالى نااميد * جملگى امّيدوارانيم بر تو اى حميد


( 1 ) تقوا كردن ( 2 ) آب خواهى ( 3 ) ناله ( 4 ) صداى بهائم و وحوش ( 5 ) خشم ( 6 ) ميلها ( در فرهنگ عرب ) ( 7 ) جاهاى شهوت