نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٨٢

خطبهء 132 در سپاس خدا و اشاره به بعضى از اوصاف باريتعالى

كار بايد ، بهر تحصيل بهشت جاودان * آن چنان كارى كه باشد بهر جنّت شايگان

مر شما را جاى ماندن نيست هرگز اين جهان * بهر كسب توشه باشد بر سراى جاودان

پس در اين دار مجازى كه گذرگاه است و بس * جز تحرّى « 1 » و تزّود « 2 » سادگى باد و هوس

بهر كوچيدن همى آماده باشيد از جهان * موجب غفلت بود سستى و استيهان در آن

بر جدائى مركب دل را مهيّاتر كنيد * ( در اطاعت بر خدا خود را تواناتر كنيد )

( ناهيا ) دنياى فانى نيست غير از كشتزار * كشت خود بردار و باقى را بحالش واگذار

پايان خطبهء 132


( 1 ) حقيقت جوئى ( 2 ) توشه برداشتن