نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٧٣

خطبهء 128

( 5 ) هر كجا وارد شوند از كشته سازند پشته‌ها * آنچنان كه مىرود مجروح روى كشته‌ها

آنچنان باشد كه هارب « 1 » كمتر آيد از اسير * بيشتر باشد زاندازه شمار مرگ و مير

بعضى اصحابش به دو گفت از توهّهم اين بيان * كاى سپهدار برايا ، غيب گفتى در ميان

پس تبسّم كرد روى مرد كلبى آن جناب * بهر رفع آن توهّم داد او را اين خطاب

( 6 ) آنچه گفتم اى اخا كلبى نباشد علم غيب * بلكه يك نوعى تعلّم دان ، بدون شكّ و ريب

ديدهء خود بر لبان لعل احمد ( ص ) دوختم * تا كه اين گفتار شيرين را از او آموختم

( 7 ) غير از علم السّاعه كه پيش خداوند است و بس * ( علم غيبى نيست و آن هم نيست اندر دسترس )

آيهء پايانى لقمان در اينجا شاهد است * واضح و محكم كه در شأن قيامت وارد است

( 8 ) در اناثى آنچه در ارحام ايشان مىرود * قبل از آن آگاهى معبود در آن مىرود

او كه مىداند كدامين زشت باشد يا جميل * يا قبيح و يا شقى و يا سعيد و يا بخيل

يا سخى و يا حسود و يا پسر يا دخترست * ( از كدامين جنس فحل « 2 » و از كدامين مادر است )

يا كدامين فرد كاورا نار دوزخ در كمين * يا چه فردى بين مردم با رسولان همنشين

( 9 ) اينهمه علمى كه گفتم آشكارا بر شما * علم غيب است و كسى هرگز نداند جز خدا

( بر پيمبر وحى گرديد و برايم ياد داد * نيستم مأمور نشرش تا دم يوم التّناد )

ما بقى علميست كه ايزد بر رسول ( ص ) زنده ياد * ياد داد و بىدرنگ او هم برايم ياد داد

بعد از آن بر من دعا فرمود از دل آن جناب * تا خدا مبذول دارد شرح صدر بىنصاب

سينهء من حافظش باشد بنام گنج راز * پهلويم محدود گرداند براى امتياز

( ناهيا ) علم على ( ع ) از علم ايزد قوت يافت * ريشهء معنا و استحقاق ازان لاهوت « 3 » يافت

پايان خطبهء 128


( 1 ) فرار كننده ( 2 ) نر هر حيوان ( 3 ) مقام خدائى