نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٥٧

خطبهء 123 از فرمايشات آن حضرت ( ع ) در توبيخ و سرزنش اصحاب خود

( 1 ) در فرار از جنگ و جبهه مىنماييد ازدحام * گو كه از جان گفته‌ايد اكنون وداع اهتمام

باز مىبينم كه جنجال و هياهو مىكنيد * ( شورشى بر پاى مىداريد وها - هو مىكنيد )

همصدا هستيد با هم بهر اعراض از جهاد * چون صداى سوسمارانى كه يابند ازدياد

هيچ حقّى را نمىگيريد و قائم نيستيد * ( در مصاف « 1 » دشمن ظالم مقاوم نيستيد )

ظلم را از خود نمىرانيد و جور دشمنان * ( از ستمگر غافليد و از مهاجم در امان )

( 2 ) در طريق حقّ و در راه بهشت جاودان * مر شما را هست آزادى و حريّت « 2 » هر آن

رستگارى در نصيب آن كسى باشد كه او * راه جنّت را بنفس خود نمايد جستجو

ليك آن كس ، باز سنگين شقاء « 3 » برداشته * كاندرين راه شرف ، وقف و تأخّر « 4 » داشته

راه جنّت نيست غير از انتخاب راه حقّ * ناسى « 5 » اين راه باشد بر هلاكت مستحقّ

هر كسى را ( ناهيا ) محصول ، آن باشد كه كشت * آنكه محصولى ندارد ره ندارد بر بهشت

پايان خطبهء 123

( 1 ) جمع مصفّ يعنى جاى صفّ يا ميدان جنگ ( 2 ) آزادمنشى ( 3 ) بدبختى ( 4 ) درنگ ( 5 ) فراموش كننده