نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٣٣

خطبهء 113 در امر به تقوا و پرهيزگارى و مذمّت از دنياى دنيّه و دورى از آن و ترغيب به آخرت

زشت باشد كه توان يابيد و قدرت در حطام « 1 » * كمتر آيد ليك زاد و برگ روز انتقام

( اجتناب از ناروا و چشم پوشى از حرام * و آنچه پاداشش بهشت است و كواعب « 2 » اجر تامّ )

( بهتر از غصب و زر اندوزى كه جرم اكبر است * در كنارش احتساب و در قبالش كيفر است )

در اين قسمت امام عليه السّلام به امر و نهى سفارش فرموده و آنچه انسان به آن امر گشته و حلال است فراخ‌تر دانسته از آنچه نهى شده و حرام است

( 19 ) آنچه مأموريد بر آن اى بسا افزون بود * ز آنچه از آن نهى گشتيد از امور زشت و بد

و آنچه مقدور آمده از رزق و روزى از حلال * از حرام افزون‌تر است و بر جماعت ايده‌آل

پس رها سازيد اندك را به بسيار و فزون * واگذاريد هر چه دشواريست در دست اندرون

( 20 ) بر اساس اينكه روزىها ضمانت گشته است * ( مىرسد بر هر كسى آنچه حوالت گشته است )

بر حذر باشيد زيرا ( قد امرتم بالعمل ) * ( ائتمان هرگز نمىباشد كسى را از اجل )

طلب روزى ضمانت شده واجب‌تر از انجام عمل صالح نمىباشد

نيست اولى روزى مضمون ز امر واجبى * ( تا شود بهر ركود امر واجب موجبى )

مر خدا را مىخورم سوگند روى اعتماد * ( عنقريب است از شما مسلوب گردد اعتقاد )

سست گرديده اساس و پايهء آئين‌تان * ريشهء ترديد و ايهان « 3 » ره گشوده دين‌تان

( آن چنان ) گوئى كه رزقى كه ضمانت داشته * كسب آن از هر فريضه برتريّت داشته

و به تعبير ديگر گويا طلب رزق ضمانت شده از انجام اعمال صالح و عبادات خدا پسندانه واجب‌تر شده است فبادر و العمل و خافوا بغتة الاجل . . . . پس به عمل بشتابيد و از مرگ ناگهانى بر حذر

( 1 ) متاع دنيا ( 2 ) دختران نار پستان ( 3 ) سست كردن