نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨٩
خطبهء 105 از خطبه‌هاى آن حضرت ( در وصف دين اسلام و مدح رسول اكرم ( ص ) و سرزنش اصحاب خود در جهت سهل‌انگارى در جنگ با معاويه و لشكر شام )
( 6 ) قسمت او را فراوان كن ز روى عدل خويش * اجر او را مرحمت فرما ز فضل خويش ، بيش
( 7 ) ( دين او را در جهان اجلال بخش و اعتلاء * آنچنانكه بر روندش غبطه گيرند انبياء )
ساختار مكتبش را جمع‌دار و استوار * پايه‌هايش را بسى محكم نما و برقرار
اجر او را طىّ تبليغ رسالت همچنان * پيش خود ارزنده بشمار ، اى خداى مهربان
بهر او اعطا نما جاه و جلال و اعتلاء * برترى فرماى بر اوج مقامش اى خدا
خدايا . . . حالا كه چنين رسول مهربان ( ص ) و عطوف در جهت ارشاد نسل انسانها و ارتقاء درجات آنها برگزيده‌اى ، ما را از بركات الطاف بيشائبهء آن بزرگوار بىنصيب و از شفاعت ايشان در آخرت محروم مگردان
( 8 ) اى خدا ما را زياران صديق او در آر * روز رستاخيز اكبر روز محشر در شمار
تا نباشد ميل ، ما را در طريق انحراف * ( از ره ارشاد و ايمان و هدايت انصراف )
نقض عهد و گمرهى در ما نباشد هيچوقت * جزء فتّانان نباشيم و مضلّ و شوربخت
آن زمان باشيم از فرط گناهان دلفكار * هم ز اعمال قبيح خود ملول و شرمسار
سيّد رضى اين چنين فرمايد :
اين قسمت خطبه پيش از اين ( در خطبه هفتاد و يكم ) بيان شد و ليكن چون در دو روايت اختلاف بود ، لذا دوباره آن را در اينجا تكرار كرديم .
قسمتى از همين خطبه است كه باصحابش مىفرمايد و ( آنانرا بر اثر نجنگيدن با معاويه و لشكر شام سرزنش مىفرمايد .
( 9 ) ( بعد از آنكه جملگى بوديد پست و بت‌پرست ) * مر شما را منزلت بخشيد حقّ چيره دست