نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٨
خطبهء اوّل
خطبهء اوّل
خطبهء اوّل
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم هماهنگى با فرهنگ نهج البلاغه
دل و انديشه را همساز كردم * رهى بر كوى جانان باز كردم
بعنوان تأسى از بزرگان * عمل را با درون دمساز كردم
به حول آيهء ( اوفوؤا بعهدى ) * به وعد و عهد خويش انجاز « 1 » كردم
ز روى عشق ، در راه نگارش * گهى دورى ز خواب ناز كردم
بسى حين تفكّر در مطالب * لبان خويشتن را گاز كردم
خلاصه با قبول صبر و محنت * بشعر خطبه‌ها آغاز كردم
آغاز كتاب نهج البلاغه با شرح شعرى از مؤلّف ( خطبهء اوّل ) يذكر فيها ابتداء خلق السّماء و الارض و خلق آدم از خطبه‌هاى آنحضرت عليه السّلام ، در رابطه با خلق حضرت آدم ، و آغاز آفرينش آسمان و زمين :
( 1 ) مر خدا را باد ، حمد و شكر بيرون از عقول * آن خداوندى كه باشد هستى او بىافول « 2 »
جملهء گويندگان از نعت و مدحش عاجزند * ( گرچه بر هر نوع تبيان و فصاحت حائزند )
( 1 ) وفا بعهد نمودن ( 2 ) نابود شدن و غروب كردن