نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٤

منتظران به آرزوى خود خواهند رسيد

مىزند بر فرق ايشان ابن ملجم تيغ تيز * تا كه رحلت مىكند از دهر فانى آن عزيز

روزگارى بعد از او مبهوت و حيران مىشويد * با درنگ بيشتر مات و پريشان مىشويد

تا حكومت دست حكّام ستمگر مىرسد * دست اقوام جفاكار و بداختر مىرسد )

در پى چندين پريشانى ، بخواست كردگار * منتظر خواهيد بودن با كمال انتظار

( تا خدا بعد از گرفتارى و صدها اختناق * ماه تابان حقيقت را بيارد از محاق )

او شما را از پريشانى رهائى مىدهد * هر كه با او بود از دام تذلّل مىرهد

ماه روشنى بخش شبهاى تاريك به امر مطاع پروردگار لا شريك ، بعد از صدها سال انتظار ، از پشت حجابها و موانع ضخيم روزگار هم چون خورشيد منوّر طلوع خواهد كرد و دنيا را روشن خواهد نمود .

منتظران به آرزوى خود خواهند رسيد

منتظران به آرزوى خود خواهند رسيد

( 5 ) ( مر شما را چون مرتّب شد نظام كارها * گو به راه افتاده از نو انتظام كارها )

آن امامى كه شما را رهنمون و رهبر است * گر به دنيا پشت كرده از خداى اكبر است

در صلاحيّت چنين است از خداى دادگر * كاين ذخيره قرنها پنهان بماند از نظر

ممكن است اينكه يكى پايش بيفتد از قرار * پاى ديگر ليك باشد در مقرّش استوار

پاى اوّل سلطنت باشد به ظاهر در جهان * پاى دوّم پادشاهى و امارت در نهان

ليك روزى خواهد آمد با دو پاى استوار * سلطنت بر هر دو عالم باشد او را برقرار

در سر لوح اين حقيقت ميدرخشد همچو زر * نااميد هرگز نباشيد از امام منتظر ( عج )

( 6 ) در مثل ، آل محمّد ( ص ) چون نجومند آسمان * گر يكى رفت ، آن يكى ديگر بر آيد جاى آن

پس نباشد بر شما خالى ز حجّت اين جهان * گر چنين بودى نبودى اين جهان و آرمان

آنچه داريم آرزو ، ( ناهى ) به آنها ميرسيم * پا بپاى آرزو ، بر آرمان‌ها مىرسيم

پايان خطبهء 99