نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٣

خطبهء 99 از خطبه‌هاى ديگر آن حضرت ( اشاره بكشته شدن خود و آمدن حضرت صاحب الزمان عج از جملهء اخبار غيبيّه مىباشد .

رفت و رايات حقيقت را در عالم برفراشت * وعظ و قرآن و امامان هدا را جا گذاشت

هر كسى كه در شريعت چهره زان پرچم نمود * بر شريعت مادّه‌اى افزود يا كه كم نمود

اين چنين شخص پريشاندل ز دين آن رسول * منصرف گرديده و دارد تبرّى از قبول

وانگهى كه در لجاجت ايستاد و در عناد * در حقيقت بر هلاك خود نموده استناد

ليك آنكه پيروى كرد و بطاعت ايستاد * بر سبيل روشن رشد و سعادت اوفتاد

صاحب آن بيرق حقّه امام و مرشد است * ( عبد طاعت پيشهء پروردگار واحد است )

بردبار است و بسى دارد تأنّى در كلام * دير بردارد قدم در امر خير و در قيام

( چون خردمند آنگهى كه كار با انديشه نيست * دست بر دارد كه در آن كار ، اصل و ريشه نيست )

( ليك آنگه كه اساس كار روى حكمت است * عاقلانرا در همين فرصت ، كمال سرعت است )

پس اگر نهضت مر او را بود ، مبنى بر صلاح * آن زمان اقدام خواهد كرد روى اقتراح « 1 »

فاذا انتم النتم له رقابكم . . . . شما در اول خلافت زير فرمان او قرار گرفتيد .

از لحن و مضمون خطبه چنين بر مىآيد كه اين قسمت خطبه را راوى در مورد على عليه السّلام به مردم آن زمان گفته است و چنين آورده است آنگاه كه او با بيعت و تأكيد مردم بخلافت ظاهرى منصوب گشت و لشكر بياراست و با ياغيان به جنگ پرداخت شما مردم با كمال رغبت از وى تبعيّت نموديد و وقتى كه با يكصد هزار شمشير زن تصميم جنگ با معاويه داشت مرگ او را دريافت .

( 4 ) كان تقوا عروة الوثقى علىّ المرتضى * باب حاجت ، گنج رحمت ، پيشوا و مقتدا

آنزمان كه بر حكومت نصب گرديد آن جناب * جمع‌تان را بر حكومت حاميان ديد آن جناب

پس شما از امر آن سرور اطاعت داشتيد * با سرانگشتان بسوى وى اشارت داشتيد

( آن زمانكه جند مىآراست بهر جنگ شام * با معاويه و اعوان و سپاهى از لئام )

( 1 ) چيز تازه و سخن سودمند آوردن