نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٦١

خطبهء 98 از خطبه‌هاى آنحضرت ( در بىاعتبارى دنيا و دل نبستن به آن )

3 آن يكى در بستر مرگ است و تيغى بر پى است * و ان دگر در جستجوى مال و مرگش در پى است

4 آن يكى در وادى اضلال و غفلت خيره سر * آنچنانكه مانده از حشر و قيامت بىخبر

گر چه او را از حساب و بازجوئى غفلت است * ليك دادار قيامت را بغفلت دقّت است

پس جميع اوّلين رفتند و از پى مىروند * ما بقى كه مىرسند ، جمله پياپى مىروند

7 وقت اعمال قبيحه ، حين افعال پليد * هادم لذّات را همواره بر ياد آوريد

و آنچه خواهشهاى نفسى را منغّص مىكند * آرزوها را بريده ، نامشخّص مىكند

8 در بجا آوردن حقّ خداى مهربان * استعانت لازم است از او هميشه - هر زمان

شكر نعمتهاى او را كه نيايد بر شمار * مر شما را واجب آمد در نهان و آشكار

گر نمائى ( ناهيا ) عمرى سپاس كردگار * در بها هرگز نگيرد ، جاى شكر يك انار

گفتار خود مؤلّف ( ناهى )

در سفر باشند دائم كاروانها از عدم * پشت سر هم ، بر جهان زندگانى دمبدم

در سفر مجموعشان حين عزيمت بر جهان * در كتاب و لوح دادارى نيفتند از قلم

آن وجودى كآيد از پشت حجاب نيستى * خالق عالم مر او را پشتبان است از كرم

آنگهى كه آمد و شخصيّت خود را شناخت * دارد او را در وظيفه بانگ تذكار « 1 » هر قدم

تا كه خود داند كه از تاريكدان نيستى * بر جهان زندگانى با چه منظور آمدم

( ناهيا ) اى كاش ما بوديم جزو آن كسان * كز صفا آهوى ايمان و محبّت در حرم

پايان خطبهء 98

( 1 ) ياد آورى لازم بعنوان پند