نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٣

خطبهء 96

از شما دعوت نمودم در نهان و آشكار * دعوتم را ردّ كرديد و ز فرمان سرزديد

( خواستم از ظلمت جهل و ضلالت وارهيد * پشت كرديد و ز نور ماه تابان سر زديد )

پيش من بوديد ليكن قلبتان غائب زمن * پند شيرين گفتم و امّا چو نادان سرزديد

يعنى آيهء مباركهء صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لا يَرْجِعُونَ ( بقره 18 ) دربارهء ايشان محقق است . باز با روش تازه‌ترى بسراغ امّت مىشتابد كه شايد از دريچهء حكمت نورى بر قلب ايشان بتاباند و جرقّه و شعشعه‌اى از حقايق به آنها بنماياند .

( 5 ) ارمغان مىآورم از باغ حكمت بر شما * ( آنچه سوغاتى گران است از سعادت بر شما )

خير خواهى مىنمايم از طريق وعظ و پند * نيست از من هيچگونه جاى منّت بر شما

مىكنم ترغيب بر جنگ تبهكاران شام * ( تا بيفزايم شكوه و فرّ و عزّت بر شما )

ليك از من مىگريزد همچو اولاد سبا * جاى دار گر كنم نفرين و لعنت بر شما

( 6 ) يكدگر را پند مىگوئيد و ليكن در عمل * دست‌ها در گردن آويزان و پاها در وحل

راست گردانم شما را بامدادان در مزاج * ليك مىيابيد تا عصر همانروز اعوجاج

خسته شد اندرزگو و ناتوان شد خير خواه * وه كه دور است از شما مردانگى و انتباه

ايّها الشّاهد ابدانهم . . . .

مخاطب اين قسمت خطبه كسانى است كه ظاهرا اجتماع دارند ولى عقولشان متفرّق است و انديشه‌هايشان گوناگون و داراى نفاق و اختلاف آراء

( 7 ) اى كسانى كه مرايشان را به اجماع همّت است * عقلشانرا ليك در كانون اجماع غيبت است

گرد مىآييد در يك جا به نام اجتماع * ( ليك بر فرمان نمىداريد گوش استماع )

( پيش مىآئيد با انديشه‌هاى نادرست ) * مبتلايم كرده‌ايد ، اى صاحبان عهد سست