نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٠

خطبهء 95 از بيانات آن حضرت عليه السّلام ( در حمد و ثناى الهى و وصف رسول گرانمايه اسلام ( ص ) )

( 1 ) حمد باشد مر خدائى را كه حىّ قادر است * اوّل هر اوّل است و آخر هر آخر است

نيست چيزى پيش از او چون مبدأ هر چيز اوست * همچنان بر كلّ مخلوقات ، مرجع نيز اوست

( 2 ) طبق آيات و علائم ، آشكار و ظاهر است * ( او بهر مخدوم و حاكم ، حكمران و قاهر است )

كنه ذاتش مخفى و پنهان ز ابصار و نهان * نيست ناپيداتر از او در زمين و آسمان

او به مخلوقات اين عالم قرين و اقرب است * گر غبارى در زمين يا آسمان را كوكب است

( كلّ خلق و شىء مغلوبند او را جاودان * خواه در قعر زمين و خواه اوج آسمان )

در اين قسمت خطبه ، در وصف رسول اكرم ( ص ) بياناتى فرموده ، و از قرارگاه او ( مكّه ) و محلّ نشر رسالت او ( مدينه ) سخن به ميان آورده و توقّفگاه‌هاى او را مانند اصلاب شامخه و ارحام مطهّره كه از هر عيب و نقص ، منزّه و مبرّا بوده ياد فرموده است .

( 3 ) زادگاهش بود مكّه پايگاه و مستقر * جاى ارشادش مدينه جاى امن و معتبر

چون كه در مكّه رسالت يافت آن نيكو سير * در مدينه انتشارش داد آن را سربسر

بود او كان كرم ، داراى نفس صابره * حاصل اصلاب و ارحام نكو و طاهره

همچنان ذاتا منزّه بود از هر نقص و عيب * جبرئيلش مىرسانيد از الوهت وحى غيب

( 4 ) جمله نيكويان عالم بر كمالش معترف * چشم ارباب خرد بر او زحيرت منعطف

( تا به بينند اين ضلال و گمرهى را در جهان * مىزدايد با كدامين علم و تدبير از ميان )