نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٧

خطبهء 91

( مر شما را روى رغبت كار خواهم كرد من * خود ، به اسب اعتلاء اسوار « 1 » خواهم كرد من )

قول قائل را كه در آن نيست رمز اعتماد * ( در نظرگاهم بسان دود باشده يا رماد « 2 » )

لوم لائم « 3 » نيست غير از ياوه‌گوى پيش من * ( اى بسا دور است از الفاظ باطل كيش من )

( مر شما را جامهء عزّت بتن خواهم نمود * گر شما را در مقابل ذوق و استقبال بود )

( 4 ) در خلافت جملگى معذور داريدم دگر * گر چنين داريد من هم چون شمايم يكنفر

هر چه مىخواهيد گفتن از خيانات سه مرد * عاشقانه با كمال شوق خواهم گوش كرد

از حقوق جامع مردم حمايت مىكنم * آن كه فرماندارتان باشد اطاعت مىكنم

( در قبال امر او كوشم كه نوعى طاعت است * با چنين شرطى كه امرش بر اساس سنّت است )

( 5 ) در حكومت گر نمائيدم مشاور يا وزير * بهتر از اينكه كنيدم حكمفرما يا امير

خلاصه آن بزرگوار براى تحكيم مبانى حكومت ، اتمام حجّت مىفرمايد كه اگر بعد از بيعت رفتارش بر خلاف خواهشهاى ايشان باشد ، عنوان نكنند كه ما ندانستيم و الّا بر تو بيعت نمىكرديم .

( ناهيا ) گفتا منادى با صداى منجلى * اهل عالم را ، كه سلطان سلاطين است على

پايان خطبهء 91

( 1 ) سوار ( 2 ) خاكستر ( 3 ) ملامتگر