نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٢٠
شمس مبصره و قمر منير از آيات عظيمهء پروردگار جهان
شمس مبصره و قمر منير از آيات عظيمهء پروردگار جهان
شمس مبصره و قمر منير از آيات عظيمهء پروردگار جهان
( 25 ) شمس را نور درخشان كرده در آن برقرار * ماه را روشنگر شبهاى ظلمانى و تار
( شمس هر روز از افق دارد طلوع و انطلاق « 1 » * ماه ليكن در سر هر ماه ، افتد در محاق )
سورهء ياسين بدين مضمون اشارت مىكنند * ( آشكارا سير آنها را حكايت مىكند ) « 2 »
تا بدين سان روز و شب دارند از هم امتياز * ( سورهء اسراء از اين تعبير دارد رمز و راز ) « 3 »
( همچنان معلوم مىگردد شمار ماه و سال * روى اين تقويم جوّى با طريق ايده‌آل )
( 26 ) پس فلك را خلق فرموده معلّق در فضا * زينت آن اختران تابناك و پر ضياء
( اخترانى كه بسى دورند و پنهان از نظر ) * در مثل مانندهء درّ سفيدند و گهر
ليك آنهائى كه نزديكند ما را در سماء * همچو مصباح درخشانند و روشن در فضاء
استراق سمع را خنثى نمايد با شهاب * ( كرد بر آن آيه‌اى در سورهء حجر انتخاب ) « 4 »
ثابت و سيّار و هابط جلمه در تسخير اوست * ( گر بخواهى سورهء اعراف جاى جستجوست ) « 5 »
ثمّ خلق سبحانه لاسكان سماواته . . . اكمال خلقت آسمان و اسكان ملائكه در آن
( 27 ) خالق سبحان پس از تعديل وضع آسمان * از ملائك بهر اسكان ، خلق فرمود اندر آن
بعد از آنكه راههاى آسمان را بر گشاد * كلّ شانرا در فجاج « 6 » آسمانها جاى داد
نوحهء تسبيح آنها در ميان آسمان * ( در فضاى جان و معنى در طنين است هر زمان )
در همان جاهاى پاكيزه بدور از هر خلل * جملگى مشغول تقديس خداوند اجلّ
در پس آن پرده‌هاى ارجمندى و عفاف * بندگى دارند همواره بدون اختلاف
پشت آن آواز غوغا كز ملائلك صادر است * نور تابانى است كز هر نور ديگر وافر است
( 1 ) رها شدن ( 2 ) آيهء 38 ( 3 ) آيهء 12 ( 4 ) آيهء 16 ( 5 ) آيهء 54 ( 6 ) جمع فجّ ، راههاى پيچيده