نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٩
فرمان قطعى الوهيّت خطاب به آسمان براى پيوسته شدن قطعات آن
مرتبط ساخته و ملازم هم گردانيده ، بيان مىفرمايد .
( 23 ) راههاى آسمان را صفاف و محكم كرده است * روى عدل و حكمت و قدرت منظّم كرده است
جمله را بىتكيه از جوّ و فضا ، آويخته * ( در مشيّت طرح ابداع را بدينسان ريخته )
در فضا مجموعشان را داده با هم رابطه * ( با عدالت قبضه كرده ، در حصار ضابطه )
خلق كرده جمع آنها را معلّق در فضا * ( با قواى جذبى و دفعى ز روى اقتضاء )
راه آن را سهل كرده بر هبوط « 1 » هابطين * آنچنانكه سهل فرموده براى صاعدين
هابطين يعنى فرود آيندگانند از سماء * حامل وحىاند و مأمور افاضت از خدا
صاعدين اعمال مردم را نگارش مىكنند * هر چه باشد روى پرونده گزارش مىكنند
فرمان قطعى الوهيّت خطاب به آسمان براى پيوسته شدن قطعات آن
فرمان قطعى الوهيّت خطاب به آسمان براى پيوسته شدن قطعات آن
( 24 ) آسمان آنگه كه در خلقت بخار و دود بود * صادر آمد سوى آن امر خداوند ودود
تا ز هر جا جمع گردد قطعه‌هايش سوى هم * طىّ فرمان قضا پيوسته گردد روى هم
( آيه‌اى در فصّلت در اين زمينه از خداست * گر بخواهى كه بدانى آيهء ( ثمّ استواست )
دوّمى در سورهء ياسين اگر خواهى ، شنو * ( انّما امره ) در آخر ، آيهء هشتاد و دو
آسمان كه باب‌هايش قفل و مهر و بسته بود * بر نزول رحمت خود جملگى را بر گشود
( انبياء در آيهء سى ذكر آن را كرده است * با وثوق وحى منزل استناد آورده است )
پس براى راههاى آن نگهبان بر گماشت * از نجوم تابناك و بس درخشان بر گماشت
تا جلوگيرى نمايند استراق سمع را * بر حريق خشم گيرند از شياطين جمع را
راه‌ها را حفظ كرد از اضطراب و اعوجاج * ( مىشود بر آيه‌اى در سورهء حجّ احتجاج ) « 2 »
صادر آمد از خدا امر توقّف سوى او * ( سورهء روم از چنين فرمان نموده گفتگو ) « 3 »
( 1 ) فرود آمدن ( 2 ) آيهء 25 ( 3 ) آيهء 25