نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٢

خطبهء 89 از خطبه‌هاى آنحضرت ( در ذكر پاره‌اى از صفات باريتعالى و موعظه به مردم و تهيّهء توشهء آخرت )

هكذا با اين عذاب و خشم بهر دشمنان * دوستان در رحمتش آسوده‌اند و ايمنان

( كارى از كارى نگيرد دست او را در عمل * عاجز است هر كس ز شرح كار استاد ازل )

سلطه دارد بر كسى كه سلطه خواهد بهر وى * ( قاهر آيد بر كسانى كه كنند اين راه طى )

سرنگونش مىكند آن را كه افتد در شقاق * خوار گرداند كسانى را كه دارند افتراق

هر كه با او دشمنى ورزد ، تباهش مىكند * ضمن تدمير « 1 » و تسلّط ، روسياهش مىكند

هر كسى بر او كند از دل توكّل در امور * ( قلب او را مىنمايد كان عشق و مهد نور )

خداوندى كه هر كس او را توكّل كند و امور دنيا و آخرت خود را به او تفويض نمايد ، او را كفايت مىكند وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ ( سورهء طلاق آيهء سوّم )

( 5 ) هر كه را تفويض امر است و توكّل بر خدا * بهر او كافى بود ، هر صبح و ظهر و هر مسا

هر كسى چيزى از او خواهد مراد خويشتن * عاقبت دريافت ميدارد مراد خويشتن

هر كه قرضش داد و دست‌تر ببذل آورد پيش * قرض او را مرحمت دارد مضاعف هر چه بيش

هر كسى از مستمندان كرد رفع حاجتى * روز حاجث ، او هم از آن كرد رفع حاجتى

قرض كس هرگز نخواهد بود آخر بىعوض * خاصّه از پروردگار و وحى داور بىعوض

شاكران را اجر و پاداش است افزون پيش او * هر كسى دريافت خواهد كرد به چون پيش او

عباد اللّه زنوا انفسكم من قبل ان توزنوا . . . ( اى بندگان خدا بر آمال و اميال تكيه نكنيد قبل از اينكه آن تكيه گاه‌ها فرو ريزند ) و ( اعمال خود را با مقياس خرد بسنجيد پيش از آنكه آجال فرود آيند ) و ( كردار خود را با ميزان عقل و انديشه موازنه كنيد ، قبل از آنكه با ميزان عدالت توزين نمايند . )

( 6 ) ( بر حقيقت ، دل ببنديد ، اى گروه بندگان ) * نفس خود را خود بسنجيد اى گروه بندگان

( 1 ) نابود كردن