نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠١

خطبهء 89 از خطبه‌هاى آنحضرت ( در ذكر پاره‌اى از صفات باريتعالى و موعظه به مردم و تهيّهء توشهء آخرت )

فرموده بدون نمونهء موجود و ظاهر ، و اختراع نموده بدون استمداد از استاد ماهر .

( 2 ) مبدع خلق جهانست ، آن خداى مقتدر * خالق جان و روان است آن خداى مقتدر

خلق كرده عالمى را بىنمونه ، بىمثال * اختراع فرموده آنها را بدون امتثال

وارث آنهاست طول هر زمان و هر مكان * ( آنزمان كه عمرشان پايان پذيرد در جهان )

اوست رزّاق همه ، از به دو خلقت تا اجل * ( خالق كلّ خلائق طىّ و حى مستدل )

در رضايش مىشتابند ابر و ماه و آفتاب * ( سير دارند آنچنانكه كهكشان‌ها با شتاب )

بر مراد او همى چرخند جمله ، در مدار * ناگزيرانند ، و در امرى ندارند اختيار

تازه‌ها را كهنه مىسازند با اين سيرها * دورها نزديك مىگردند با اين سيرها

( پير گردد هر جوان ، با سير آنها يك بيك * مىشتابند از جهان ، تن‌ها و جانها يك به يك )

قسم ارزاقهم و احصى آثارهم و اعمالهم و عدد انفاسهم و خائنة اعينهم .

آفريدگار جهان ، ارزاق خلائق را قسمت فرموده ، و آنچنانكه از كيفيّت آثار و اعمال‌شان با خبر است بر عدد انفاس و خيانت ابصارشان نيز حضور دارد .

( 3 ) خالق عالم خداوند رئوف و مهربان * رزق مخلوقات را تقسيم كرده بين‌شان

باشد از مجموعهء اعمال آنها با خبر * و ر خطائى سر زد از ايشان نهانى از بصر

از خلايق پيش روى او عيان است هر اثر * مىشمارد عدّهء انفاس شانرا سر بسر

( پيش چشم او عيان آشكار است هر نهان و آشكار * در حضور واجب ، از ممكن نباشد استتار )

واقف از اسرار پنهان است و وضع مضمرات * داند احوال اجنّه « 1 » در بطون امّهات

اختيار اوست مخلوقات عالم را زمام * داند اسرار خلائق را زاوّل تا ختام

كاين يكى را در كجا مستودع است و مستقرّ * و آن يكى را از چه باشد اخذ رزق مستمرّ

( 4 ) آن خداوندى كه با اين فرط مهر و رحمتش * برگرفته دشمنانش را عذاب نقمتش

( 1 ) جنين‌ها