نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٠
خطبهء 89 از خطبه‌هاى آنحضرت ( در ذكر پاره‌اى از صفات باريتعالى و موعظه به مردم و تهيّهء توشهء آخرت )
خطبهء 89 از خطبه‌هاى آنحضرت ( در ذكر پاره‌اى از صفات باريتعالى و موعظه به مردم و تهيّهء توشهء آخرت )
خطبهء 89 از خطبه‌هاى آنحضرت ( در ذكر پاره‌اى از صفات باريتعالى و موعظه به مردم و تهيّهء توشهء آخرت )
( 1 ) حمد بيعدّ و سپاس بىشمار و بيكران * از زبان اهل عالم بر خداى اين جهان
آن خداوندى كه معروف است بين بندگان * با وجود اينكه هست از حوزهء رؤيت نهان
( قابل رؤيت نباشد جز به ابصار عقول * ديدگان را بر وجودش نيست يارا بر حلول )
( واجب از محدودهء ابصار عالم فارغ است * هستيش از رؤيت اولاد آدم فارغ است )
( حاجت فكرت مر او را در خور ابداع نيست * ملك بىپايان او ، محدود بر اضلاع نيست )
( چونكه كنه واجب از انديشه باشد بىنياز * رايت توحيد ذاتش ، در كمال اهتزاز )
آن خدائى كه هميشه قائم است و برقرار * در جهاندارى و عزّت دائم است و برقرار
آن زمانيكه سماء و برج‌هاى آن نبود * آفاب پر فروغ و انجم تابان نبود
از حجابات و بروج آسمان و كهكشان * هيچى از آنها نبود آثار هستى در ميان
هيچ آثارى نبود از روز روشن ، ليل تار * ( از صحارى و بحار و صخره‌هاى استوار )
كوههاى شامخ « 1 » و ابحار پهناور نبود * ( رعد و برق و باهاى عاصف « 2 » و صرصر نبود )
راههاى پر خم و پيچ و كشيده در جبال * بر وجود درّه‌هاى كج نمىرفت احتمال
حجّتى مبرم نبود از خلق صاحب اعتماد * هچنان از ارض خاكى و زمين ذومهاد « 3 »
اوست پروردگار دانا و كردگار توانا و مبدع « 4 » ارض و سماء كه خلق را ابداع
( 1 ) بلند ( 2 ) باد تند و شكننده ( 3 ) صاحب گسترش ( 4 ) بوجود آورنده