نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٩
خطبهء 88 از خطبه‌هاى آن حضرت ( كه در آن از بعثت نبىّ اكرم ( ص ) و زمان جاهليّت بحث كرده و مردم را موعظه فرموده )
و آنچه بر آنها عطا كردند چيزى از متاع * بر شما هرگز نكردند از عطايش امتناع
( پس شما را امتياز و وجه رجحان از كجاست ؟ * افتخار و برترى جوئى ، قبيح و نارواست )
( از چه رو مهجور مانديد از اطاعت بر خدا * علّت غفلت چه باشد از رسول مصطفى ص ) ؟
در اثر كجروى و عدم پيروى از فرمان مطاع من ، بليّه‌اى مانند فتنهء معاويه و امثال او بر شما وارد آيد .
در پى خوددارى از امر مطاعم بر شما * وارد آيد فتنهء آل اميّه بر ملا
آنچه با نيروى استكبار قوّت يافته * تا بعنوان بلّيه ، نام و شهرت يافته
در ميان خلق همچون اشتران سركش است * ( خرمن اولاد آدم را بسان آتش است )
تنگ و افسارش بسى سست و مهارش مهمل است * ( زير پايش توتياى مرگ و گرد مقتل است )
هر كه با اين مركب سركش به منزل ره برد * پيكر خود را به گودال هلاكت بسپرد
در گنهكاران مزاياى به ظاهر دلفريب * پاىتان را در نيندازد بچالى « 1 » از فريب
( آن صباحى كه بايشان روز روشن بر دميد * آخر آن را هم به زودى خواهد آمد سر رسيد )
( شدّت جولان نخواهد ماند باقى همچنان * محو خواهد گشت و فانى ، چند روزى بعد از آن )
چون بسان سايه‌اى باشد فتاده بر زمين * كاعتبارش جز كمى باقى نماند در زمين
طمطراق مجرمان باقى نخواهد ماند چند * ( ناهيا ) بر گوش دار ، از حاملان وعظ و پند
پايان خطبهء 88
( 1 ) چال گودا