نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٩٥

خطبهء 87

در معضلات دينى به پناهگاه رأى خود مىغلطند و در مبهمات و مشتبهات از انديشهء سست خود يارى مىطلبند .

( 15 ) در تمام معضلات و كلّ احكام خدا * جز به رأى خويش ، بر قومى ندارند اتّكاء

تكيه بر انديشه‌هاى سست دارند هر زمان * بر رسول و پيشواى خود ندارند ائتمان

در خصوص شرع و كلّ مبهمات علم دين * رأيشان بر رأى هر معصوم گردد جانشين

( در خور احكام دين دارند اعمال نظر * نيست گر چه بابت برهان دينى معتبر )

هر يكى گويا از ايشان هست بر خود پيشوا * همچو در تكليف شرعى ، بىنياز از اوصياء

بسته بر خويش از دلائل بندهاى استوار * آنچنان داند كه در تشريع دارد اختيار

( آنچه در انديشهء خود كرده بر آن اعتماد * مىكند با رأى سست خويش بر آن استناد )

( اعتقادش اينكه هر حكمى كه صادر كرده است * اعتبارا طبق حكم حىّ قادر كرده است )

هر كه بر قاموس « 1 » دين چيزى فزود و كم نمود * پشت او را ( ناهيا ) ، حىّ توانا خم نمود

پايان خطبهء 87

( 1 ) درياى بزرگ ، و كتاب لغتى