نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٨١

خطبهء 85 از بيانات آن حضرت ( در بيان بعضى از صفات باريتعالى و پند دادن به مردم و ترغيب آنان به عبادت و بندگى )

خوشبخت و مغبوط آن كه ايمان او به سلامت ماند :

( 9 ) گول خورده آنكسى باشد كه روى اختيار * مصلحت داند برغبت بر وجود خود تبار « 1 »

( خويشتن را با جهالت بر تباهى مىكشد * كوى استهلاك و سوى روسياهى مىكشد )

شاد و خرسند آن كسى باشد كه دينش سالم است * ( در خصوص دين و دنيا بر وظيفه عالم است )

( عامل احكام دينى از طريق طاعت است * منسب او غابطان را آرزوى غايت است )

شخص خوشبخت آن كسى باشد كه روى اشتياق * پند گيرد از كتاب و دور گردد از شقاق

( رهرو دين خدا باشد نماند در تباب « 2 » * از تمايل بر تبه كاران ، نمايد اجتناب )

فرد بدبخت آنكسى باشد كه از اميال خويش * مىخورد از نادرستى و جهالت ، گول بيش

( پيروى از نفس دارد در روند آرزوى * غافل است از هر گزندى ناشى از آن ، پيش روى )

( 10 ) بر شما اندك ريا و خودنمائى در عمل * شرك باشد طبق آيات الهى مستدلّ « 3 »

( گر كسى گيرد خداى ديگرى را در خيال * مىدهد بر حىّ داور ناتوانى احتمال )

( گر كسى شد با هواخواهان قرين و همنيشين * بر فراموشى سپرد ايمان و افتاد از يقين

( مىرود آنگه زيادش ياد و ذكر كردگار * جند نفس آمره گيرد ز دستش اختيار )

( گفت پيغمبر ( ص ) بياران ، با بيان دلنشين * اينكه هر كس تابع دين خليل است و قرين )

( پس كسى كه چند روزى با هوا خواهان نشست * جذب خواهد كرد بر خود رنگ و بوى خوى پست )

دروغگو در چاه گرفتاريست و راستگو در پناه رستگارى ، از دروغ در وى نمائيد كه مجانب ايمان است و مخالف ائتمان

( 11 ) از دروغ ، اى مردمان ، دورى كنيد و اجتناب * ( اين رذيله راستى را مىكشاند بر حجاب )

( مرد را ايمان بود ركن فضائل در وجود * با دروغ و كذب ، از نور و فروغ آن چه سود )

( 1 ) هلاكت ( 2 ) زيان كردن ( 3 ) سورهء ماعون ، آيهء 7