نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٨

خطبهء 85 از بيانات آن حضرت ( در بيان بعضى از صفات باريتعالى و پند دادن به مردم و ترغيب آنان به عبادت و بندگى )

( 1 ) گردگار هستى ، آن داناى اسرار جهان * آگه است از كلّ عالم آشكارا يا نهان

آگه از انديشه‌ها و رمز و رازه خلقت است * خالق اين هستى و بر هستى ما علّت است

آفرينش را زروى علم احاطه كرده است * كلّ عالم را به علم خود اناطه كرده است

چيرگى دارد به اشياء از برون و اندرون * ( در كف او همچو موم است آسمان نيلگون )

( 2 ) عاملان بايد به پيمايند راهى بر عمل * تا كه دريابند مرضات خدا را در عمل

در عمل كوشند افزون ، قبل از ارهاق « 1 » اجل * تا مگر عقبىيشان محفوظ ماند از خلل

فرصت امروز را بر خود غنيمت به شمرند * قبل از اينكه كوله بارى از پشيمانى برند

قبل از اينكه منفذ و راه تنفّس بسته نيست * كالبد از محنت دنيا ملول و خسته نيست

عاملانرا بر چنين روزى تدارك لازم است * در امور خويش بر قرآن تمسّك لازم است

( توشه بردارند از دنياى فانى بر بقا * تا كه دريابند با معبود ، حسن التقاء )

بندگانا بر حذر باشيد و ترسان از خدا * امر كرده در خصوص دين و قرآن بر شما

از خداوند متعال بترسيد در آنچه رعايت قرآن را به شما امر فرموده و حقوق خويش را در شما بوديعت نهاده

( 3 ) خلق را ترسيدن از خالق ، مدال برتريست * غير از آن ، دورى ز استتباع « 2 » و سنگين باوريست )

قادرى كه خلق فرموده زمين و آسمان * تا شما انديشه را تعديل بخشيد و توان

( 1 ) تكليف كردن يا نزديك كردن ( 2 ) پيروى كردن