نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٧٠

خطبهء 82 از بيانات گهربار آن حضرت كه آن را خطبهء ( غراء ) يعنى نورانى مىگويند . و از خطب عجيبهء نهج البلاغه است .

از گناهان كبيره ، از عيوب مسخطه « 1 » * از ضلالت ، از رذالت ، از ذنوب مسخطه

آنچه نار خشم ايزد را نمايد مشتعل * ( و آنچه مال و جان و ايمانرا كشاند بر خلل )

( 46 ) خوش بينديشيد نيك اى صاحبات عقل و هوش * از جهان عبرت بگيرد ، از طريق چشم و گوش )

بهر تحصيل معارف ، بهر كسب زاد و توش * بر شما دادند عقل و ديدهء بينا و گوش

پس كنونكه ديدهء بينا و گوش واعيه است * بر درنگ و مكث و كوتاهى چه عامل داعيه است

تندرستى و متاع دهر و نعمت در كف است * پس بجنبند اهل استغناء كه فرصت در كف است

هست آيا هيچ مأوائى ، ملاذى يا مناص * تكيه گاهى و معاذى و فرارى يا خلاص ؟

يا چنين جاى پناه و جاى امن و تكيه نيست * هست اگر ، اين سستى و تأخير و استبعاد چيست ؟

از چه رو در سنّت ايزد تعلّل مىكنيد * در عوض ، انديشهء باطل تخيّل مىكنيد

از چه با ميل و هوس مفتون دنيا مىشويد * گول غول كبر و نخوت را پذيرا مىشويد

( 47 ) بهرهء هر كسى نخواهد شد ز دنيا بيش از اين * كآخرش لحديست طبق قامت او از زمين

لا محاله هر كسى روزى در آن خواهد غنود * ( پس شما را از تكاثر يا فزون خواهى چه سود )

الان عباد للّه و الخناق مهمل . . . اى بندگان خدا : فرصت‌ها مانند باد بهار و آب جويبار مىگذرند ، آنها را غنيمت شمريد و بهره بگيريد ، و قبل از اينكه ريسمان مرگ گلوى شما را بفشارد خود را بسنجيد .

( 48 ) وقت فرصت ميرود از دست همچون ابر و باد * وقت فرصت را نبايد داد از دست اى عباد

بندگانا ، دم غنيمت بشمريد و لحظه را * مغتنم دانيد ايّام فراغ و يقظه « 2 » را

قبل از آنكه ريسمان مرگ افتد بر گلو * لازم آيد جمله را راه گريزى جستجو

قبل از آن كه روح‌تان را خطف « 3 » سازند از بدن * جان‌تان را بىدرنگ آزاد سازيد از محن

در چنان حالى كه راه رستگارى روشن است * عقل‌ها آماده و ارواح سالم در تن است

( 1 ) بغضب آورنده ( 2 ) هشيارى و بيدارى ( 3 ) ربودن