نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٩

خطبهء 82 از بيانات گهربار آن حضرت كه آن را خطبهء ( غراء ) يعنى نورانى مىگويند . و از خطب عجيبهء نهج البلاغه است .

در چنان حالى كه از اعطاء و الطاف خدا * مستفيد و بهره‌ور بودند هر صبح و مسا

موجبات منّت او بر خلائق ظاهر است * گر نپنداريد باور ، مر شما را قاهر است

آنكه او بر آفرينش داده نور انتظام * از شما گيرد بحذف تندرستى ، انتقام

( پس شما را عافيت ، در زندگانى نعمت است * گر ز نعمت قدردانى بر نيامد ، نقمت است )

وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها « 1 » يكى از نعمت‌هاى بيشمار خداوند كه به شما اعطاء فرموده ، ممهوريّت كارنامهء مدّت عمر است كه كسى نمىداند عمرش چقدر خواهد بود ، و آن در نظام آفرينش و گسترهء خلقت بسيار انسان ساز است .

( 20 ) جمله‌اى از بذل و فضل و نعمت پروردگار * بر شما تحديد اعمار است و تعديد قرار

نيز آن را از همه مخفى و پنهان داشته * پس شما را در جهان مانند مهمان داشته

( كس نداند در بساط اين جهان و اين نظام * در كدامين روز خواهد يافت عمرش اختتام )

سر رسيد عمر گر چه از نظرها در غشاست * ليك در سازندگى نقشى عميم و پر بهاست )

نعمتى ديگر ز اسلاف و قديمان عبرت است * و آنچه از دنيا به ايشان حظّ نفس و لذّت است

از فراخى و رفاه و التذاد و عيش و نوش * و آن چه مىخوردند از اطعام دنيا نوش و نوش

داشتند از مال و ملك و سير و گشت و ساز و برگ * تا بهنگاميكه بر حلقوم ايشان دست مرگ

مرگ فى ما بين‌شان پاشيد گرد افتراق * تا در افتادند هر يك بر ديارى از فراق

( بر نچيدند از زروع دار دنيا خوشه‌اى ) * جمع نكردند از جهان پنجروزى توشه‌اى

در زمان تندرستى با وجود اختيار * بهرشان ممكن نشد توفيق اخذ اعتبار

فهل ينتظر اهل بضاضة الشّباب الّا حوانى الهرم . . . . عنفوان جوانى و توانائى به بن بست پيرى و خميدگى مىرسد . و غضارت « 2 » صحّت و تندرستى به بستر سقم و بيمارى

( 1 ) سورهء ابراهيم ، آيهء 34 ( 2 ) غضارت خرّمى و نيكو حالى