نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٨

خطبهء 82 از بيانات گهربار آن حضرت كه آن را خطبهء ( غراء ) يعنى نورانى مىگويند . و از خطب عجيبهء نهج البلاغه است .

زاد و برگ خويش را برداشت و توشه بر سبيل * ( با خبر بود از مثال خواب نوشين بر رحيل )

( با خبر بود از مزاج جام و كأس زنجبيل * يا كه آگه بود از طعم شراب سلسبيل )

توشه را بر خود مقدّم كرد ، زيرا اين نسق * بىگمان باشد نشان ارجحيّت در سبق

فاتقوا اللّه الذى انتم اليه ترجعون * ان نقول ربّنا انّا اليه راجعون

عزم‌تان سوى همان باشد كه روى فطرت است * چون عبادت كه شما را آرمان خلقت است

بر حذر باشيد از آن چيزى كه نهىاش گفته‌اند * ( و آنچه را كه در خصوص منع ، وحىاش گفته‌اند )

تا به خود يابيد استحقاق اسكان در بهشت * در حقيقت خرمنى برداشت آخر هر كه كشت

چونكه او در وعده و انجاز وعده صادق است * بند و بست كار در دست خداى راتق است

جعل لكم اسماعا لتعى ما عناها . . . قسمتى از همين خطبه ( در بيان خلقت بدن انسان و ذكر نعمت‌هاى حقتعالى و ترساندن از هول و وحشت صراط و ترغيب به تقواى است )

( 19 ) خالق اين كون و امكان و خداى اين نسم * خلق كرده اين نظام و سازمان را از عدم

خلق كرده بر شما در جانبين سر دو گوش * حافظ اصوات بيرون ، در وظيفه سخت كوش

بر شما محفوظ مىدارند صوت دلنشين * لذّت صوت حزين و صوت شادى آفرين

از قواى باصره همچون دو ديده آفريد * تا شويد از التذاذ حسن رؤيت مستفيد

( جاى استقرارشان بالاى گونه برگزيد * سايه بانى همچو ابرو روى آنها بر كشيد )

( عضوها را شامل اعضاى ديگر كرده است * در مثل بر دست ، انگشتان مقدّر كرده است )

( بهر انگشتان رگ و ناخن معيّن كرده است * تا بدين سان عضو انسان را مزيّن كرده است )

آفريده كلّ اعضاء را به تركيب صور * هر يكى در بهترين موضع قويم و مستقر

با بدن‌هائى كه تركيبات آنها قائم است * ( هر كدام از عضوها بر عضو ديگر لازم است )

با قلوبى كه ز روى درك و تدبير و خرد * روزى مقدور اعضاء را به آن‌ها مىبرد

( روزى دين و معارف ، روزى علم و عمل * جملگى را مىرساند بىدريغ و بىخلل )