نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٥
خطبهء 78
سوى قبله ، راه كشتى ، وقت طاعات و نماز * اين قدر كافيست يعنى در خور رفع نياز
( سورهء ششّم با اين موضوع اشارت كرده است * از نجوم اينقدر لازم را كفايت كرده است ) « 1 »
( 5 ) در عمل مرد منجّم همچو مرد كاهن است * كاهن هم مانند ساحر فتنه‌جو و خائن است
ساحر هم مانند كافر مر خدا را سركش است * جاى كافر هم بنصّ وحى ، نارو آتش است
( 6 ) در سفر نام خدا را در زبان جارى كنيد * ( در پى امداد حقّ از خود نگهدارى كنيد )
( او بلا را از مسافر دور سازد بيدريغ * بندهء خود را به رحمت مىنوازد بىدريغ )
( ناهيا ) لطف خدا در پيش رويت در سفر * از منجّم خير و نيكى چيست سويت در سفر
حضرت در همان هنگام كه منجّم منحوس مىدانست به جنگ خوارج روانه شد و فاتح و پيروزمند بازگشت ، اين كلام مولا بزرگترين دليل بر بطلان و ابطال ادّعاى منجم است .
پايان خطبهء 78
( 1 ) آيهء 97