نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٧

خطبهء 74 از فرمايشان آن حضرت است هنگامى كه شنيد بنىاميّه او را متّهم نموده‌اند كه در كشتن عثمان شركت داشته .

( جمله‌اى از كلام احتجاجاتم ايزد است * چونكه اين برهان و منطق پايدار و سرمد است )

عرضه مىگردد امور نامشخص بر كتاب * ( تا كه با آن اشكار آيد ثواب و ناثواب )

روى قران باز گردد كارهاى مشتبه * تا كه را جرم است يا عنوان عصمت از گنه

( گر ز قرآن آيه‌اى مشروعه بر آن نازل است * آنزمان گفتار من در اين زمينه زائل است )

( گر شريك خون عثمانم ، شريكانم كجاست * گر مرا شاهد بر آنند هر چه گوئيدم رواست )

بندگانرا هر چه اعمال است مخفى در قلوب * بر ثوابش اجر و پاداش است و كيفر بر ذنوب

( بين‌تان هرگز رجال راد و خير انديش نيست ) * خون عثمان مر شما را يك بهانه بيش نيست

( با چنين عذر و بهانه ، بر جبين من امام * با فريب خلق ، چسبانديد مهر اتّهام )

هر كه مولا را نداند در امامت همچو نور * ( ناهيا ) او را نمىنامند ، الّا موش كور

پايان خطبهء 74