نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٤

خطبهء 73 از سخنان آن حضرت هنگامى كه مردم عزم بيعت با عثمان نمودند

خطبهء 73 از سخنان آن حضرت هنگامى كه مردم عزم بيعت با عثمان نمودند

خطبهء 73 از سخنان آن حضرت هنگامى كه مردم عزم بيعت با عثمان نمودند

( 1 ) من خلافت را زهر فردى احقّ و برترم * طبق وحى نازله بر آن اساسى محورم

آيهء محبوبهء الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ * دِينَكُمْ را محترم دانيد فى ما بينكم

( پس شما را علم بر اينكه حقيقم « 1 » در نسب * باز هم عثمان را كرديد بر خود منتخب )

( 2 ) اين خلافت را نخواهم بر خدا باشد قسم * تا به جائى كه روا گردد امور اين نسم

تا به جائى كه فساد و فتنه گردد ريشه كن * در حكومت هيچ كس جز من نباشد مفتتن

اينكه حضرت ، خلافت را بعد از انقضاء دوران خلافت دو خليفه ، رها مىكند نه در معناى آنست كه مايل نيست خلافت را در اختيار داشته باشد تا احقاق حقّ نمايد ، بلكه به معناى آنست كه نظم در امور مسلمين حاكم شود و ايشان با تأمّل و غور « 2 » عقل دريابند كه خليفه‌ها بعد از رسول اكرم ( ص ) نظم امور را بهم زده‌اند و زمينه‌هاى اختلال در جامعه را فراهم آورده‌اند .

تا بدين سان بيدار شوند و هشيار حركت نمايند و مرهم زخمهاى درون خود را كه فقط با دست من ساخته مىشود پيدا كنند :

( 3 ) انصراف از حقّ خويشم نيست جز درك ثواب * آنچه ايزد بذل مظلومان نموده بىحساب

نيز بىميليست سوى اين جهان پنجروز * آن جهانيكه شما را هست جاى دلفروز

آن جهانيكه به مال و زيورش دل بسته‌ايد * ( سوى آن از آرزو و شوق محمل بسته‌ايد )

ميسپارم اين خلافت را بدست اين و آن * بر كسانى كه ندارند هيچ استحقاق آن

( 1 ) شايسته ( 2 ) غور تعمّق و فرو رفتن