نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٣٢
خطبهء 72 از سخنان آن حضرت است كه در بصره راجع به مروان ابن حكم فرموده
خطبهء 72 از سخنان آن حضرت است كه در بصره راجع به مروان ابن حكم فرموده
خطبهء 72 از سخنان آن حضرت است كه در بصره راجع به مروان ابن حكم فرموده
. گفته‌اند چون مروان ، در جنگ جمل اسير گشت ، امام حسن و امام حسين عليما السّلام را نزد امير المؤمنين شفيع قرار داد پس آن دو بزرگوار عرض كردند يا امير المومنين مروان با تو بيعت مىكند . حضرت فرمود آيا او بعد از قتل عثمان با من بيعت نكرد ؟
( 1 ) او مگر بيعت يكى قبل از وقوع اين نبرد * در قبال قتل عثمان ابن عفّانم نكرد ؟
( او پس از تثبيت آن باز اوفتاده در شقاق * نيست پس در بيعتم پيمان شكن را اتّفاق )
حاجتى بر بيعت آنم نباشد هيچگاه * اوست در اين بيعت عامّه ذليل و روسياه
او زبون و سست پندار است و عهدش اهون است * بيعتش چون بيعت مرد يهودى با من است
گر بدستم آشكارا دست بيعت بر نهاد * بر چنين بيعت نبايستى نموده اعتماد
( 2 ) ( من سخن را اندرين گفتار كوته مىكنم * تا شما را از يكى اخبار آگه مىكنم )
بهر مروان حكم عمر امارت كوته است * اين خيانت پيشه را طول خلافت كوته است
آنچنان كوته كه در طىّ مرور آن زمان * توله سگ يك بار ليسد انف خود را با زبان
( يكصد و سى روز امارت داشت مروان بعد از آن * رفت از دنياى فانى در قبال كاروان )
( 3 ) ( بود او را چار فرزند شرور و هر چاهار * يافتند آخر بنوبه بر امارت افتخار )
( زود باشد مردم از مروان و فرزندان او * لا جرم خواهند شد با روز احمر رو به رو )
نام چهار فرزند مروان ابن حكم و چهار فرزند عبد الملك ابن مروان كه بنوبت امارت يافتند در شرح نهج البلاغه آمده است .
( نام فرزندان او را در سيه برگى نوشت * منشى آزرم جو و كاتب نيكو سرشت )