نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢٣

خطبهء 67

لحظه‌اى ميدان نمىگرديد خالى از جيوش * تا زنند آنجا جنود « 1 » عمرو غارتگر خروش

او مقاوم بود در ميدان دعوا همچو شير * دمبدم ميزد بسان شير جنگاور زئير « 2 »

( 2 ) قصد من از مدح هاشم آن دلير و رادمرد * نيست تخدير « 3 » محمّد آنكه ميدان ترك كرد

چونكه وى در هر گرفتارى حبيبم بود و دوست * نور چشمى بر زنم ، تنها ربيبم « 4 » بود و دوست

گر چه ميدان را به دشمن كرد خالى با فرار * چون كه تنها بود و ميدان پر ز دود اضطرار

با چنين وضعى چه تقصير است او را ( ناهيا ) * مبلغى توصيف كن مرد نكو را ناهيا

پايان خطبهء 67

( 1 ) لشكريان ( 2 ) زئير نعرهء شير ( 3 ) سست كردن ( 4 ) ربيب پسر زن يكمرد از شوهر قبلى