نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٢١

خطبهء 66 از سخنان آن حضرت دربارهء ادّعاى انصار ( راجع به امر خلافت )

( كاحتجاجا ما همه از يك درختيم از قريش * او بما پيغمبر و ما جمله او را جند و جيش )

( در شجر با هم يكى و در اصالت ، در نسب * پس سزاوار است از ما بر خلافت منتسب )

با تأنى گفت آن مولاى ملك لافتى * در جواب ادّعاى پوچ و قول ناروا

بر درخت از راه استدلال كردند احتجاج * ميوهء آن را ولى كردند پامال از لجاج

آب خويشى گر همى ريزند پاى آن درخت * در قفا هستند و پنهانى ، بلاى آن درخت

با پيمبر خويشى دور است ايشانرا ولى * هستم الان صهر « 1 » و فرزند عمويش من على

پس مرا حقّ خلافت بيش باشد با شما * ناهيا اين قول موزون على را جان فدا

پايان خطبهء 66

( 1 ) داماد