نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٦
خطبهء 64 از خطبه‌هاى آن حضرت ( در صفات باريتعالى )
بحث همچنان در محور صفات جمال ابديّت و جلال الوهيّت دور مىزند .
( 5 ) داخل اشياء نرفته تا كه محدودش كنند * بر عدد وارد نگشته تا كه معدودش كنند
از خلايق دور نيست آن سان كه باشد بر كنار * ( از مشاهد همچنان لختى ندارد استتار )
امر او در موضع تدبير خلقت محكم است * حكم او در مسند قسط و عدالت مبرم است
مظهرش در چشم معنى بر خلائق ظاهر است * جلوه‌اش در ديدهء عرفان ، بغايت باهر است
خلقت زمين و آسمانها و تأمين حال آنها ، او را ملول و خسته نگرداند و مانع آگاهى از غير نشود . وَ لا يَؤُدُهُ حِفْظُهُما وَ هُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ - بقره آية الكرسى ، آيه 257 )
( 6 ) حفظ اشيائى كه خود آورده آن را بر وجود * خستگى هرگز نياورده مر او را در وجود
آو نگشته لحظه‌اى از آفريدن ناتوان * رخ نداده شبهه‌اى در اين اراده يكزمان
كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ الرحمن آيه 29
بلكه حكمش در مشيّت محكم است و استوار * همچو علمش در اراده جاودان و پايدار
در الوهت امر و فرمانش قويم و برقرار * ( نيست او را در جهاندارى زوال و انكسار )
بندگان با آنهمه سطوت به او اميّدوار * ( هر زمان دارند نيكى و تفضّل انتظار )
با وجود اينهمه اعطاء و بخشش در نعم * بندگان از انتقام او هراسان باز هم
تا مبادا بوده ايشانرا محلّ انتقام * ناهيا دست تو و حبل متين اعتصام
پايان خطبهء 64