نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٣

مرگ فاصله‌ايست بسيار كم ميان شما با بهشت يا جهنّم

( 10 ) حسرت است آن مردمى را كه در ايشان غفلت است * عمرشان دربارهء ايشان دليل و حجّت است

يافت ايّام جوانى و فراغت انقضاء * ليك ايشانرا نشد توفيق برگشت از خطا

با چنان ايّام جوانى و فراغت انقضاء * ليك ايشانرا نشد توفيق برگشت از خطا

با چنان وضعى كه اسباب هدايت جمع بود * بر قبول و استماع پند ، قلب و سمع بود

از آنجاى كه كثرت نعم ، گاهى انسان را ياغى و سركش مىكند ، لذا امام عليه السّلام ما را از كفران نعمت بر حذر مىدارد .

( 11 ) مسئلت داريم از راه اطاعت از خدا * تا كند عطف نظر سوى شما و سوى ما

جزؤ مردانى كند ما و شما را در جهان * كازدياد نعمت ايشانرا نيارد افتتان

( بلكه در افزونى نعمت فروتن‌تر شوند * از تكبّر دور باشند و ره طاعت روند )

از هوس مهجور باشند و به تقواى پايبند * پايشان را بر نيندازد هواها بر كمند

بر نگرداند شياطين از طريق بندگى * توأمان باشد در ايشان بندگى و زندگى

آن چنان مردان كه با حسن رعايت در عمل * نيست بعد از مرگ ، ايشان را ندامت محتمل

زندگى عشق است ( ناهى ) آنزمانكه بعد از آن * حسرت و آه و پشيمانى نباشد در ميان

پايان خطبهء 63