نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢١٠

« دنيا محلّى است ميان عدم و بقا و جايگاهى است براى امتحان و ابتلاء » « راه آخرت از دنيا مىگذرد »

( 3 ) پس اگر وابستهء دنياى فانى هالك است * راه اخرى را ارادت كن كه راه سالك است

چون كه دنيا سايهء گسترده باشد در مثال * رفته رفته منتفى گشته پذيرد اعتلال « 1 »

زندگانى در چنين دنيا ز روزى بيش نيست * پس چنين دنيا مكان مرد دور انديش نيست

مقبلانرا ارزش آن نيست الّا نيم جو * ( ناهيا ) در دهر فانى از طريقت گم مشو

پايان خطبهء 62

( 1 ) معلول شدن