نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٩
« دنيا محلّى است ميان عدم و بقا و جايگاهى است براى امتحان و ابتلاء » « راه آخرت از دنيا مىگذرد »
خطبهء 62 از بيانات آن حضرت ( در مورد دل نبستن بدنياى دنيّه و ترس از حساب قيامت )
خطبهء 62 از بيانات آن حضرت ( در مورد دل نبستن بدنياى دنيّه و ترس از حساب قيامت )
در ابتداءه ( هشدار و زنگ بيدارى براى اطّلاع اهل خرد و انتباه اولو الالباب )
( 1 ) با خبر باشيد و از غفلت بدور و هوشيار * عقل را در كار خود حاكم كنيد و استوار
اين سرائى كه برايش نام دنيا داده‌اند * بنيه و شالوده‌اش را در عنا بنهاده‌اند
هيچ كسى از دام آن ، جان سلامت در نبرد * ( جز كسى كه زهد و صبر و استقامت كرد و مرد )
( هر كه در دنيا به فرمان خدا گردن نهد * از گرفتارى و رنج روز محشر ميرهد )
( و آن كه در دنيا به دنيا كار كرد و اتّكاء * نيست او را روز رستاخيز جاى ارتجاء )
« دنيا محلّى است ميان عدم و بقا و جايگاهى است براى امتحان و ابتلاء » « راه آخرت از دنيا مىگذرد »
« دنيا محلّى است ميان عدم و بقا و جايگاهى است براى امتحان و ابتلاء » « راه آخرت از دنيا مىگذرد »
( 2 ) مردمان يك جا گرفتارند بهر امتحان * رستگار آنكه كمر بسته بطاعت بر ميان
فرقه‌اى كه با ضلالت سر بر آرد روزگار * شامل آيد بر چنين فرقه عقاب كردگار
هر كه از دنيا به آن چيزى فراهم مىكند * جمله خواهد رفت از كف ، زشت و زيبا نيك و بد
( هست امّا در قيامت از طريق احتساب * بر حلال آن حساب و بر حرام آن عقاب )
و انكه از دنيا براى غير دنيا جمع كرد * در حقيقت بر صلاح و خير عقبى جمع كرد
( آن كه بر اخرى دلى دارد حريص و بىقرار * بايدى خود را كند از دام دنيا بر كنار
طوبى كسانى كه وابستهء زخارف دنيا و دلبند مطامع آن نيستند