نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٩٧

منطق كوبندهء امام ( ع ) در مقابل منطق نادرست بعضى از اصحاب

در درنگ امر جنگم بود ما را اين صلاح * كاحتمال سوق جمعى از ضلالت بر فلاح « 1 »

تا بما ملحق شده يابند از نار ايمنى * ديدهء كم نورشان گيرد ضياء و روشنى

( 3 ) اين تأمّل كردنم بسيار احبّ است اينكه من * رأس ايشانرا جدا سازم به شمشير از بدن

گر چه ايشان از ضلالت رويگردان نيستند * در قيامت روى در روى گناهان ايستند

( ليگ بعضى را اگر توفيق ايزد همره است * رستگارى همره او باد ، گر چه گمره است )

ناهيا دلسوزى مولاى ما را درك كن * سايهء پهناور ملك هما را درك كن

پايان خطبهء 54

( 1 ) فلاح رستگارى