نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٣

خطبهء 42 از خطبه‌هاى آن حضرت ( در مذمّت از متابعت هواى نفس و آمال بيحدّ )

( از خدا بر خود نمائيد آرزوى مغفرت ) * تا شويد آخر ز فرزندان روز آخرت

بر حذر باشيد و بر دنيا نباشيد آزمند * ورنه فرزندان دنيا مىشويد و پاى بند

( طبق دستور خداوند و رسول مصطفى ( ص ) * سعى و كوشش ، تا كنيد اعمال خود را بىريا )

روز رستاخيز هر فرزند يابد امّ خويش * گر نكوكار است و مؤمن يا مريب و بدكنش

مأمن فرزند اخرى قصرهاى دلكش است * مأمن فرزند دنيا چاههاى آتش است

( 4 ) بر شما امروز روز كوشش است و اجتهاد * فرصت نيكى و احسان و مجال ازدياد

( نيست بر كس ) اخذ و بطش و نار كيفر در ميان * بلكه آزادند جمله در شئون و آرمان )

سيّد رضى مؤلّف نهج البلاغه مىفرمايد حذّاء بمعنى سرعت است يعنى عمر يا دنيا بسرعت مىگذرد ، و جذّاء يعنى در دلبستگى دنيا سودى نيست .

معنى حذّاء در نهج البلاغه سرعت است * سرعتى كه بر زوال عمر كوتاه علّت است

بعضى آن را با همان تأليف حذّاء گفته‌اند * بعضى ديگر از ره تمثيل جذّاء گفته‌اند

ناهيا مفهوم جذّاء را همى دانيم چيست * اينكه بر كس در خصوص حبّ دنيا خير نيست

پايان خطبهء 42