نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧٢
خطبهء 42 از خطبه‌هاى آن حضرت ( در مذمّت از متابعت هواى نفس و آمال بيحدّ )
خطبهء 42 از خطبه‌هاى آن حضرت ( در مذمّت از متابعت هواى نفس و آمال بيحدّ )
خطبهء 42 از خطبه‌هاى آن حضرت ( در مذمّت از متابعت هواى نفس و آمال بيحدّ )
( 1 ) اخوف چيزى كزان تشويش دارم بر شما * طول آمال است و فرط ميل و رغبت بر هوى
طول آمال آخرت را بر فراموشى دهد * ( بر چراغ پر فروغش باد خاموشى زند )
ميل و رغبت بر هواى نفس دون و بدنهاد * بر طريق حق نهد احجار منع و انسداد
( 2 ) با خبر باشيد و خود را پست و ارزل نشمريد * ( چون شما را حىّ قادر با فضيلت آفريد )
پشت گردانيده اين دهر مزوّر بر شما * ( پشت‌ها را با چنين رفتار ، داده انحناء )
ميكنند از آن جدائى كاروانها روز و شب * ميوزد باد خزان بر باغ و بستان طرب
از ازل شالودهء آن را دگرگون كرده‌اند * ظرف آن را در نشيبى پشت و وارون كرده‌اند
اضطرارا محتواى آن بهم آميخته * در نتيجه آنچه در آن بود ، در جا ريخته
پس بجز ته مانده‌اى از آن نمانده بر شما * هست آيا باز هم ، بر آن علاقه در شما
آخرت طلوع شمس حريّت و تلالؤ انوار ابديّت وَ أُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ « 1 » يا فروغ بامداد جديد ، و آغاز حيات جاويد وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقى « 2 »
( 3 ) خواب غفلت را بر انداز و دو ديده باز كن * بهتر انديش و حيات جاودان آغاز كن )
آخرت نزديك مىگردد شما را هر قدم * ( آگهى گويد ، براى هوشياران دمبدم )
هست ابنائى كه در دنيا به آن پرداخته * در تمتّع خويش را همواره با آن ساخته
آخرت را نيز ابنائيست با آن سازگار * ( بهترين ابناء كه آن را ازدل و جان خواستار )
( 1 ) سورهء شعراء آيهء 90 ( 2 ) سورهء اعلى