نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٧١

ننگ بر فتنه‌گر - مرگ بر حيله‌گر

و آن كه در دينش ندارد از گناهى اجتناب * اختيارا ميرود سوى گناهان با شتاب

مىزند با مكر و غدر و حيله بر هر كار دست * ( بيگمان از اين كه پيوند است او را با الست )

( گر نبود از كردگار و روز حشرم واهمه * پيشرو بودم بمكر و غدر و حيله بر همه

( گر شناسائى اهل حيله بودى با نگاه * بين مردم هر زمان بودند . 0 خوار و روسياه )

ناهيا صدق و وفا پيش آر و حيله واگذار * اهل غدر و حيله را مذموم داند روزگار

پايان خطبهء 41