نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٨

خطبهء 40

خواه نيكوكار باشد خواه پست و بدسرشت * ( رهنمون باشد بمردم تا چه باشد سرنوشت )

( 3 ) مرد مؤمن آنزمان سرگرم زهد و طاعت است * مرد كافر نيز همچون مستفيد از نعمت است

در امان است هر كسى از هرج و مرج و اضطراب * ايمن است از اضطرار و مطمئنّ است از تباب « 1 »

جمع گردد ماليات و جنگ گردد با عدو * ( لقمهء كس از غم و حرمان نماند در گلو )

راه‌ها از دزد و غارتگر بكلّى ايمن است * ( حقّ دولت از حقوق خلق كشور روشن است )

هر زمان بر هم خورد وضع امارت در بلاد * محتمل باشد فساد و قتل و غارت در بلاد

پس بوسيلهء امارت ، پايهء اقتصادها قائم است و سايهء اعتمادها مداوم . تا اينكه ضعيف ، حقّ خود مىبرد و قوى گوشمال مىخورد .

گر بود در شهرها دست امارت در ميان * اخذ گردد از قوى ، حقّ ضعيف و ناتوان

تا بماند مرد بىآزار و نيكو در امان * منع گردد ظالم از سوء تمتّع از توان

و فى رواية اخرى انّه عليه السلام لمّا سمع تحكيمهم قال حكم اللّه انتظر فيكم .

سيّد رضى مؤلف نهج البلاغه ميفرمايد ، در روايت ديگر وارد شده است كه چون آن بزرگوار شعار خوارج را شنيد كه مىگفتند ، نيست حكمى مگر از جانب خدا ، چنين فرمود .

منتظر حكم خدا در مورد كشته شدن شما هستم . آنگاه از دم تيغم ميگذريد .

( 4 ) در روايت وارد آمد در خصوص آن جناب * آن زعيم خوش لقا و آن امير مستطاب

كز خوارج تا بلند آمد شعارى اين چنين * آنزمان فرمود آن مولا بعزم آهنين

كلانتظار حكم ايزد دارم اكنون بر شما * ( تا چه خواهد داشت آخر انعكاسى در شما )

( 1 ) تباب زيان كارى و هلاكت