نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٦٦

خطبهء 39

عرب است و اينكه گرگ را ذئب گويند همان است كه اضطراب در مشى دارد .

گرگ را ذئب است نام از اينجهت كه مشى آن * از طريق اضطراب است و تخوّف « 1 » در نهان

( ناهيا ) در نصر مولا دست بر هم داده‌ايم * درس وحدت بر تبار و نسل آدم داده‌ايم

قطعهء زير در همين زمينه از خود شاعر

بهر ملّت پشتبان تا درس وحدت نيست ، نيست * اعتبار و سرفرازى تا محبّت نيست ، نيست

برترى در مكتب دين ، حاصل همبستگى است * اين مزيّت تا مؤاخات « 2 » و مودّدت نيست ، نيست

سايهء لطف هماى رحمت و باب نجات * بر سر ما تا تفاهم با ولايت نيست ، نيست

جرعه‌اى از حوض كوثر بر مراد نفس ما * گر توسّل بر على و عقد بيعت نيست ، نيست

استفاضه ناهيا ار بحر فيض بو تراب * هر كه را عزم حميم « 3 » و پاى همت نيست ، نيست

پايان خطبهء 39

( 1 ) تخوّف ترسيدن ( 2 ) مؤاخات برادرى ( 3 ) حميم گرم