نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٤١

خطبهء 31

پس چه شد آنچه ترا بود همچو خورشيد آشكار * ترك كردى و نمودى نفض بيعت اختيار ؟

عهد خود را بر فراموشى سپردى بىسبب * ( طول يك كوتاه مدّت ، چند روز و چند شب )

ضمن آن برخاستى يكباره با من بر شقاق * پس ترا گويا كه ماه بخت آمد بر محاق

سيّد رضى رحمة إله عليه گويد ، على عليه السّلام اوّلين كسى است كه اين كلام ( فما عدا ممّا بدا ) از او شنيده مىشود . يعنى چه چيز ترا از آنچه ظاهر و هويدا بود منصرف گردانيد ؟

اوّلين مرد است در عالم علىّ المرتضى * كاين سخن را گفته باشد ( ما عدا ممّا بدا )

( ناهيا ) گفتار مولا را به زر بايد نوشت * گر چه آن را ناكسانى چون زبير از دست هشت

پايان خطبهء 31