نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٣٥

خطبهء 29 از فرمايشات امام بزرگوار ( در توبيخ و سرزنش اصحاب خود از جهت مسامحه و سهل انگارى در جهاد )

ليك در برخى مواضع سبقت آمد جاى سبقت * در خور معنى ولى همقدر با معناى سبقت

جاى استعمال آن در موضع خير است و محبوب * معنى و مفهوم آن در مورد افعال مطلوب

قول مولا را اگر تفسير دارند اهل دانش * بر كلامى دفترى بايد نگارند اهل دانش

قول او پائين‌تر از قول رسول كردگار است * ليك بالاتر ز قول جمله اهل روزگار است

حكمت و علم و فضيلت جمله از وى ريشه دارد * عالم عرفان و معنا روى آن انديشه دارد

بر كتاب فضل مولا ، نيست كافى آب دريا * تركنيم انگشت خود را ، صفحه بشماريم آن را

( ناهيا ) ما زين كلام بر خود فزوديم و تو ماندى * اعتقاد خويش را افزون نموديم و تو ماندى

پايان خطبهء 28