نهج البلاغه ( منظوم بر اساس نسخه فيض الاسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١١٥

خطبهء 23

نظر امام ع در ارزش وجودى مسلمان تهيدستى است كه از حسد و خيانت بر حذر باشد

( 3 ) تنگدستى كه وى از رشك و حسادت طاهر است * از دو نيكوئى يكى دربارهء او ظاهر است

اوّلى مردن كه او را مىرساند بر لقاء * پس لقاء الّه بهتر از جهان بىوفا

( آنچه خواهد يافت در پيش خداوند از نعم * بهتر از مجموع نعمت‌هاى دنيا ( دار غم )

دوّمى ، رزقى كه داده كردگار ذو الجلال * در بساط زندگانى از مكان و اهل و مال

حال آنكه آبرو و شأن و دين او بجاست * بردبارى و شكيب و اعتمادش روى پاست

انّ المال و البنين حرث الدّنيا . . . مال و فرزند متاع دنياست ولى اعمال صالحه متاع آخرت

( 4 ) ثروت و اولاد باشند از متاع اين جهان * جلمه فانى گشتنى هستند و مهجور از ميان

ليك ، اعمال پسنديده به انسان ماندى است * در چنان روزيكه سوى سر نوشتش خواند نيست

گاه ليكن هر دو را در اين جهان و آن جهان * مىكند اعطاء بفردى كردگار مهربان

( پس رضا دادن بتقدير خداى اينجهان * طىّ عمرى در صلاح بنده باشد هر زمان )

بر حذر بايد ز انذار شديد كردگار * ليك ترسيدن نباشد از طريق اعتذار

( بلكه باشد مثل خوف مرد عاقل از خدا * زين كه از راه جهالت اوفتاده بر خطا )

( 5 ) پس عمل بايد خدا را ، خالصانه ، بىريا * ( با كمال رغبت و طاعت ، ز روى ارتجاء )

گر كسى غير از خدا را كار و طاعت مىكند * اجرت او را خدا بر او حوالت مىكند )

( 6 ) از خدا خواهيم در رتبت ، مقام شاهدين * ( در جهان بودند زيرا صابرين و زاهدين )

زندگى را كه براى نيكبختان داده است * ( چونكه ديو رشك در ايشان بدام افتاده است )

دوستى با انبياء را كه عزيز درگهند * ( نفس خويش و خلق را از خود نمائى مىرهند )

صلهء رحم : يا تحكيم پيوندهاى خويشاوندى و همبستگىهاى فاميلى . هرگز كسى