مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٤

* ( 38 - وفات هاتف شاعر اصفهانى عليه‌الرحمه ) *

تأليف امام ترمذى صاحب صحيح .

شيخ ابراهيم پس از مدت هفتاد و نه سال قمرى عمر در سنه هزار و دويست و هفتاد و هفت وفات كرد .

* ( 38 - وفات هاتف شاعر اصفهانى عليه‌الرحمه ) *

نام وى مرحوم سيد احمد حسينى ، و چنان كه در « دانشمندان آذربايجان : 396 » نوشته ؛ جدش در زمان سلاطين صفويه از اردوباد آذربايجان باصفهان آمده متوطن شد انتهى .

و خود از اعاظم شعراء و ادباء عصر خويش بوده و طبابت هم مىنموده و بااين‌همه در مراتب توحيد و عرفان زبدهء همگنان و سرآمد اهل زمان بشمار مىآمده ، و ترجيعات بند او در اين موضوع قبولى تام و شهرتى تمام يافته ، به حدى كه هيچ‌يك از ترجيعات بپايه آن نرسيده .

شرح احوالش در « آتشكده : مجمرهء دويم ، پرتو اول » و « تحفة العالم : 56 » و « مجمع الفصحاء 2 : 567 » و غير اين‌ها نوشته ، و از همه اين مواضع چنين برآيد كه وى بفيض صحبت جماعتى از علماء و بزرگان رسيده ، و از علوم عربيت بهره‌اى تمام بهم رسانيده و زمانى چند در نجف اشرف سكونت گزيد و آخر با حاجى لطف‌على بيك آذر و صباحى كاشانى طرح رفاقت ريخت ، و سالى را چنان‌كه در احوال آذر گفته شد در اصفهان ، و ديگرى را در كاشان و سيمى را در قم با هم بسر مىبردند ، و او شعر را بهر دو زبان عربى و فارسى نيكو مىسرود ، و ديوانى در اشعار فارسى دارد ، و در اواخر عمر در كاشان سكونت نمود چنان كه در « تذكرهء سفينة المحمود » بعنوان هاتف كاشانى ذكر شده ، و آخر در اين سال در قم وفات كرد ، و مرحوم صباحى در تاريخ وى گفته :

به آيين دعا گفتا صباحى بهر تاريخش * كه : يا رب منزل هاتف بگلزار جنان بادا

و اين هاتف اصفهانى غير از هاتف قزوينى است كه نامش عبد الله بوده و در « جنگ - بهترين اشعار » ذكر شده .

و اينك يك بند از ترجيعات صاحب عنوان نوشته مىشود :

چشم دل باز كن كه جان بينى * آنچه ناديدنى است آن بينى