مكارم الآثار در احوال رجال دوره قاجار ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٥٤

* ( 27 - وفات مرحوم شيخ ابراهيم حويزه‌اى ) *

مذكوره شرح احوال او را در عنوانى مخصوص ذكر كرده .

و شيخ كرم اللّه مذكور فرزندانى داشته ؛ يكى : شيخ محمد كه در 1317 بيايد ؛ و ديگر : خاجا عبد الله كه پدر شيخ ابراهيم صاحب اين عنوان است ؛ و شيخ ابراهيم خود از بزرگان علماء در مائه دوازدهم بوده و روايت مىكند از مرحوم سيد عبد اللّه شوشترى قدس اللّه تعالى سره كه در ( ص 3 ) گذشت ، و همانا وى از جملهء چهار نفرى است كه سيد عبد اللّه مرقوم اجازهء كبيرهء معروفه را براى آنها نوشته ؛ و در آن شطرى وافر و مهم از احوال علماء مائهء دوازدهم آورده كه داراى فوائد كثيره مىباشد ، و شيخ ابراهيم در اين سال وفات كرده چنان كه در « أعيان الشيعة : جزء 5 يا جلد 6 » نوشته ، و مرحوم سيد محمد زيناء نجفى كه در 1216 بيايد در مرثيه و ماده تاريخ وى فرموده :

ترى أى خطب قد ألم جليل * و اى مصاب قد أتيح مهول

أجل فجع الناعى المبكر معولا * فهاج عويلا موصلا بعويل

نعى اليوم ابراهيم افضل من نعى * و أوفى خليل للاله جليل

موارد علم جف سائغ وردها * و روضة فضل آذنت بذبول

ألا فى سبيل اللّه من سد بعده * لطالب دين اللّه كل سبيل

فيا راحلا قد غادر الهم قاطنا * يريع قلوبا آذنت برحيل

مقامك ابراهيم أصبح عامرا * بخير سليل قد نجلت نبيل

مناقبها الحسنى على دليلها * فأكرم بمدلول و خير دليل

و ما صاح روض قد نمت فى بقاعه * زواكى فروع طيبات اصول

على وان جلت و جمت مصيبة * فأنت اذا حلت اجل حمول

أ ندعوك للصبر الجميل جهالة * و لم نر خلقا منك غير جميل

أتى أول الباكين ينعى مورخا * بكى فقد ابراهيم كل خليل

1197 2 + 1195

در اين اشعار معلوم شد كه وى فرزندى داشته بنام على كه طرف خطاب در اين مرثيه قرار گرفته .