مناسك حج ( فارسي ) — الصفحة ٠.١٠٤

استعمال بوى خوش

استعمال بوى خوش

ديگرى ، اظهر جواز آن است .

8 - استعمال بوى خوش

مسأله 237 - استعمال بوى خوش از قبيل زغفران وعود وعنبر

ومشك وورس به خوردن وبوئيدن وماليدن بر بدن ، بر محرم

حرام است . وهمچنين پوشيدن لباسى كه اثرى از بوى خوش در أو

باشد . وأحوط ( مستحب ) أولى اجتناب از هر بوى خوشى است .

مسأله 238 - خوردن ميوه هاى خوشبو مانند سيب وبه عيبى

ندارد . ولى أولى اين است كه از بوئيدن آنها هنگام خوردن خوددارى شود .

مسأله 239 - بر محرم واجب نيست كه هنگام سعى بين صفا

ومروه در صورتي كه عطر فروشى آنجا باشد ، بيني خود را از بوى

خوش ببندد . ولى احتياط ( واجب ) لازم اين است كه در غير حال سعى ،

بيني خود را از هر بوى خوشى ببندد . وبوئيدن خلوق كعبه كه يك

نوع عطر است عيبى ندارد .

مسأله 240 - هر گاه محرم عمدا مقدارى بوى خوش استعمال

كند ، كفاره‌اش بنابر مشهور يك گوسفند است . ولى ثبوت كفاره در

غير خوردن ، محل اشكال است هر چند أحوط ( مستحب ) كفاره دادن است .

مسأله 241 - احتياط واجب اين است كه محرم بيني خود را از بوى

بد نگيرد بلى تند رفتن از جهت خلاصي از بوى بد عيبى ندارد .